Cena urojonych korzyści

Trzy dni temu Fiutin podpisał dekret umożliwiający przejęcie aktywów francuskiej sieci Auchan, kilku fabryk Nestlé oraz ponad stu marketów Leman Pro, czyli dawnych marketów Leroy Merlin występujących pod inną nazwą w celu pogilania misia i utrzymania się na rosyjskim rynku. Właściciele Auchan postanowili onegdaj nie bojkotować rosyjskiego rynku, gdyż bardzo im leżało na sercu dobro biednego rosyjskiego obywatel (uwaga, ironia!). W dekrecie mowa jest o "tymczasowym zarządzie", ale przecież w Polsce znamy tę nowomowę z czasów PRL-u, oraz z nowszych czasów PiS-u. W praktyce chodzi o przejęcie majątku, zawłaszczenie cudzego kapitału — włodarze państwa rosyjskiego, wcześniej pod szyldem ZSRR, od czasów rewolucji bolszewickiej uważają takie zawłaszczenia za zupełnie normalny mechanizm reperowania budżetu. W tworze takim jak Rosja własność prywatna i wolność obywatela są mirażem. 

Cóż, aż tak by mnie to nie obeszło, gdybym porannie nie zauważyła tutaj paraleli w skali mikro, na poziomie relacji międzyludzkich. Kręcenie się wokół jednostek zaburzonych, które nie wykazują chęci poprawy, tłumaczenie ich, wysłuchiwanie ich wersji (czasem pod płaszczykiem fałszywej troski, za którą stoi własna samotność, niechęć do wspólnych wrogów, satysfakcja z "pomagania", wczucie się w rolę eksperta), niekoniecznie pomaga tym jednostkom, przeciwnie, częściej je rozzuchwala, utwierdza w błędnych przekonaniach na swój własny temat. Osoby niereformowalne na końcu wykorzystują, atakują i oskarżają tych, którzy przy nich zostali.